Werkloosheidswet (WW)

Als een werknemer werkloos wordt, kan hij onder voorwaarden recht hebben op een WW-uitkering. Ook voor werkgevers is de Werkloosheidswet (WW) van belang. Bijvoorbeeld bij de beëindiging van een dienstverband of wanneer een organisatie eigenrisicodrager is voor de WW. De WW bevat regels over het recht op een uitkering, de duur en hoogte daarvan en de verplichtingen van de werknemer. Voor eigenrisicodragers komen daar verantwoordelijkheden rond re-integratie en de uitvoering van de WW bij.

Wanneer heeft een werknemer recht op een WW-uitkering?

Om recht te hebben op een WW-uitkering moet een werknemer aan verschillende voorwaarden voldoen. De belangrijkste voorwaarden zijn:

• de werknemer is verzekerd voor werkloosheid;
• er is sprake van werkloosheid in de zin van de WW;
• de werknemer voldoet aan de wekeneis;
• er is geen uitsluitingsgrond van toepassing.

Voldoet de werknemer aan de voorwaarden, dan bedraagt de uitkeringsduur in beginsel drie maanden. Voldoet de werknemer daarnaast aan de jareneis, dan kan de uitkering langer duren.

De hoogte van de WW-uitkering wordt berekend aan de hand van het dagloon. Hiervoor geldt een wettelijk maximumdagloon.

Verplichtingen tijdens de WW-uitkering

Het recht op een WW-uitkering betekent niet dat de werknemer zonder meer aanspraak houdt op de uitkering. De werknemer moet zich aan verschillende verplichtingen houden.
Zo moet een werknemer onder meer:

• voorkomen dat hij verwijtbaar werkloos wordt;
• voorkomen dat hij het Algemeen Werkloosheidsfonds of een overheidswerkgever benadeelt;
• passende arbeid zoeken, verkrijgen en behoudenn;
• voldoen aan de geldende administratieve verplichtingen;
• relevante wijzigingen en informatie tijdig doorgeven.

Sancties bij het niet nakomen van verplichtingen

Komt een werknemer zijn verplichtingen niet na, dan kan UWV een sanctie opleggen. Bij schending van de inlichtingenplicht kan bijvoorbeeld een bestuurlijke boete volgen. Bij andere overtredingen kan UWV een maatregel opleggen, zoals een tijdelijke korting op de uitkering. De aard en ernst van de overtreding en de mate waarin deze de werknemer kan worden verweten, spelen daarbij een belangrijke rol.

Eigenrisicodrager voor de WW

Voor overheidswerkgevers gelden bijzondere regels. Zij zijn in veel gevallen eigenrisicodrager voor de WW. Dat betekent dat de kosten van de WW-uitkering voor rekening van de voormalige werkgever komen. Daarnaast heeft de eigenrisicodrager verantwoordelijkheden rond de re-integratie van de voormalige werknemer. De werkgever moet daarom zicht houden op de naleving van bepaalde verplichtingen door de werknemer. Worden deze verplichtingen niet nagekomen, dan kan de werkgever dit melden bij UWV. UWV beoordeelt vervolgens of een maatregel moet worden opgelegd.

Hoe lang duurt een WW-uitkering?

De duur van de WW-uitkering hangt onder meer af van het arbeidsverleden van de werknemer. Wie alleen aan de wekeneis voldoet, heeft in beginsel recht op drie maanden WW.

Voldoet de werknemer ook aan de jareneis, dan kan de uitkering langer duren. De maximale uitkeringsduur bedraagt 24 maanden.

WW en bovenwettelijke uitkeringen

Voor werknemers binnen de overheid, het onderwijs en andere sectoren kan naast de wettelijke WW-uitkering recht bestaan op een bovenwettelijke werkloosheidsuitkering. De toepasselijke cao of regeling bepaalt of en onder welke voorwaarden zo'n aanspraak bestaat. Voor de voormalige werkgever kan dit aanvullende financiële en uitvoeringsverplichtingen meebrengen.

Advies over de Werkloosheidswet

Vragen over de WW of uw rol daarin als eigenrisicodrager? Neem contact met ons op. Wij helpen u graag verder.